Rabu, 21 November 2012

wawancara pake bahasa jawa



WARUNG MAKAN REJEKI ATI
Wawan rembug kaliyan
IBU SITI ROBI’AH




Dening :
Ira Fitriawati
Kelas XI IPA 1
SMA NEGERI 2 GRABAG
Tahun pelajaran 2012/2013








Identitas narasumber

Asma                                               : siti robi’ah
Papan panggonan lair / umur : grabag, 24 mei 1971
Padunung                                     : RT 05/ RW 02 Tegalrandu,   grabag, magelang
Pakaryan / panggonan dines : rumah makan rejeki ati dalam terminal pasar grabag
Kaluwarga                   : a. Garwa : Rustam Effendi
                                        b. para putra : 1. Muad Arrozi
                                                                        2. Ulya Nelawati                                                3. Sufia Ulinadwa
                                                                         4. Bian Faisal Akbar
                                                                        5. Alm. Adib Lasbiah Kahar
                                                                        6. Nabila Farah Agustina

Tb motivasi : ‘maju terus pantang mundur’
                                                                                              
                                                                                    Tapak asta
                                                                                              

                                                                                   Siti Robi’ah




Isine wawan rembug siswa lan ibu seng nduweni warung makan rejeki ati :
Ira             : “assalamu’alaikum....?”
Bu robik : “wa’alaikumsalam ndug, mrene...”
Ira             : “ sek sibuk napa budhe??”
Bu robik : “ ora sibuk,  rene ana apa? Maem sek kene...”
Ira             : “ ngeh mangkeh budhe, niki bude kula angsal tugas saking sekolahan badhe wawan rembug, nag kula maturake pitakonan kalihan budhe angsal?? “
Bu robik   : “ ngeh angsal ta ndug, nanging ramang angel-angel yo...”
Ira             : “ ooo... ngeh budhe, oya budhe sampun pinten taun budhe bikak warung mnika??”
Bu robik : “ yo nak kui kirang lueh wes 2 taunan, nag ra salah
                  saking wulan april 2010...”
Ira                                                    : “ ngeh sampun dangu ngeh budhe, sale bikak warung mnika, la modalipun telas pinten ngeh budhe, mnawi bikak warung mnika?”
Bu robik   : “ yo jajal itung ae ir, gawe tuku kiose, peralatan dapure, etalase, tuku meja karo kursi, listrike.. ha kui gek modal pokok..”
Ira             : “ ngeh ageng ngeh budhe modalipun, niku mawon sek modal pokok dereng ingkang lintu-lintu nipun ngeh budhe?”
Bu robik   : “ yo sing gawe bahan panganan seng arep di dol, kan modale kui ora tetep ir,”
ira             : “ow ngeh, budhe mnapa mawon menu ingkang ka sediaaken?? “
bu robik   : “ wagh ya akeh ndug, ana menu ingkang spesial, ana menu ingkang byasa-byasa mawon...”


ira             : “ menapa mawon ngeh budhe menu kang spesial niku??”
bu robik   : “ werno-werno ir, ana opor enthok, ayam kampung, gulai kambing, gulai sapi, rica-rica enthok, gulai endhas,”
ira             : “ menawi menu ingkang byasa mnika sayur mayur ngeh budhe?? “
bu robik   : “ ha’a ir, la kui ana sayur ijo-ijoan kayata, godong gandul,pecel, jamur, semur jengkol, sambel kosek ya ana...”
ira             : “ katah ngeh budhe menu nipun, la unjuk anipun napa ngeh bude??”
bu robik   : “ ya ana es teh, es jeruk, soda gembira, kopi, kopi susu, susu jahe”.
Ira             : “ kinten-kinten saget dipun njangkau kaleh lare-lare sekolah mboten ngeh budhe??”
Bu robik   : “ yo saget, manut karo pesanane bocah ir”.
Ira             : “ ngeh pelanggan tetap niku sinten mawon, ingkang sami tumbas teng mriki budhe??”
Bu robik   : “ byasane ki pegawai-pegawai, supir, pedagang pasar, wong ngetoki kayu, yo pokoke akeh ndug”.
Ira                                                     : “ menawi pak guru lan bu guru, enten ingkang mriki budhe?”
Bu robik   : “ yo engeh ndug , nek ana pesenan, nang kene ya isa kathering , isa  nglayani pesenan partai gedhe utawa chilik”.
Ira             : “ ngeh rame trus warunge budhe??”
Bu robik   : “ yo ora mesti, nek pas dina pasaran ya rame, nek ora dina pasaran ya sedengan wae”.



Ira             : “ la budhe katah ingkang sami tumbas mriki ngeh, budhe angsal rewang pinten?? “
Bu robik   : “ nduwe 3, ana sing bantu resik- resik, dadi kasir, pelayan, yo pada nulung- nulungi lah..”.
Ira                                                     : “ budhe milahipun bikak warung kinten-kinten jam pinten??”
Bu robik   : “ nak buka byasane jam 7.30 WIB lan tutupe niku jam 17.30 WIB”.
Ira             : “ ngeh sayah ngeh budhe, menawi ngelola warung makan menika menapa ngeh ingkang budhe raosaken? “
Bu robik   : “yo seneng nek dagangane payu, laris, nanging susah nek dagangane iseh akeh, ning yo wes dadi resiko wong dagang matengan ta ir”.
Ira             : “ ow ngeh menawi angsal ngertos omset ingkang budhe angsal kinthen-kinthen pinten ngeh??”
Bu robik   : “ omset sedina kirang luwih Rp 700.000,00 tekak Rp 1000.000,00 ning iku iseh karo kotore”.
Ira             : “ ngeh pun lumayan budhe, sak derengipun kula maturnuwun anggenipun budhe saget ngluangaken wektunipun budhe”.
Bu robik   : “ya rapapa ndug, mugi-mugi katrangane budhe dadi manfaat yo..”
Ira             : “ ngeh budhe matursuwun J.”








Lampiran

                
                                           Warung makan bu robik

*    Siswa wawanrembug kaliyan bu robik sing nduweni warung makan rejeki ati

          





*    Ana wong tumbas



*    Pegawai sek ngelayani uwong ingkang tumbas

                     


                              






*    Pegawai sek sami kendel